Kartica sela:
Busur Busur [121]

(m. sg.) Busurĭan • (m. pl.) Busureń • (f. sg.) Busurĭană • (f. pl.) Busureńe •
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ

BUSUR (1.704 CT.), ratarsko (64,6% agrarnog st.) seosko naselje razbijenog tipa, na (218 m) stranama gornjeg toka Busura (27 km), leve pritoke Mlave, 25 km JZ od Petrovca. Površina atara iznosi 1.873 ha. U ataru su 60-ih god. XX v. formirana dva manja veštačka jezera - Korenica (12 ha) i Busursko (6,5 ha). Naziv sela potiče od rečne vode, koja je u vreme velikih kiša bučila. Podeljen je na dve "male": Gornju i Donju. U selu se nalazi više izvora (Baculjev kladenac, kladenci kod škole, kod Gičilja potoka, kod Ciganskog potoka, na Stančilo brdu i izvor Babin Potok). Tragovi ranije naseljenosti otkriveni su u polju pored Koreničke reke (rimski novac, prstenje, tugle i dr.) i u Crvenjačkom polju ("jelinsko" groblje sa kamenim pločama bez natpisa). U ataru se 1467. nalazilo selo Vrbe u kome su živeli isključivo vojnici. Po predanju, B. je ranije bio na Palilulama i nosio naziv Čestobrodica (Čisto Brodice), odakle je zbog čestih poplava (od 1910) početkom XX v. premešten na (viši teren) današnju lokaciju. Pominje se 1820, kada broji 65 kuća (1861. - 128 kuća, 1928. - 310 kuća i 1.400 žiteljaitd.). St. je vlaško (slavi Sv. Jovana, Petkovicu, Sv. Nikolu, Miholjdan, Sv. Alimpija, Sv. Aranđela, Veliku n Malu Gospojinu, Mitrovdan i dr.; zavetina Trojice; vašari Đurđevdan, Trojice i Sv. Pantelejmon), doseljeno uglavnom iz Crne Reke, Timočke krajine i Resave. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,3 (1961) do 1 (1991). Struju dobija 1963, asfaltni put 1979, a telefonske veze 1987. god. Ima četvororazrednu OŠ (počela sa radom krajem XIX v.), dom kulture, spomenik borcima palim u I i II svetskom ratu (podignut 1981), zdravstvenu ambulantu, zemljoradničku zadrugu i dva kamenoloma.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Busur
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
101 615 809 0 797 98.52 1289 0 1289 100 1025 488 491 47.9 8

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
razbijeno 218 1873 ratarsko

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Mlava

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 271

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź