Kartica sela:
Dubočane Dălbočana [042]

(m. sg.) Dălbočan • (m. pl.) Dălbočeń • (f. sg.) Dălbočană • (f. pl.) Dălbočeńe • Istočni Vlasi •
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pe đi ĭ z ć ğ

DUBOČANE (593 st.), ratarsko-stočarsko (48,9% agrarnog st.) seosko naselje zbijenog tipa, na (360-390 m) desnoj dolinskoj strani periodične Glogovičke (Vodeničke) reke, leve pritoke Timoka, u podnožju Deli Jovana (1137 m), s obe strane lokalnog puta Glogovac-Mala Jasikova, 27,5 km severno od Zaječara. Površina atara iznosi 3.229 ha. Naziv dobija po dubokim dolinama pomenute reke i njenih pritoka. Objedinjuje četiri "kraja": Tremčinu čvsmu, Dinulovićski, Vodski i Koševski potok. Kroz istoriju više puta menja mesni (topografski) položaj: pretpostavlja se da je sa prvobitne lokacije na mestu "Češmja" pre 200 god. premešteno južno od današnjeg sela; sredinom XVIII v. zbog "turskog zuluma" je raseljeno, kada su meštani otišli "preko planine u Bugariju", odakle su se kasnije vratili i obnovili selo. Ucrtano je na karti "Temišvarskog Banata" iz 1725. kao Diboko, a u XIX v. pominje se pod sadašnjim imenom. St. je pravoslavno (slavi Sv. Jovana, Petkovicu, Sv. Nikolu i dr.; zavetine Spasovdan i Petrovdan), deljeljeno iz Bugarske, Rumunije, Homolja, Krivelja i dr., a nasionalno se izjašnjava kao srpsko (67,9%) i vlaško (31%). Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,6 (1961) do 1,6 (1991). Električno osvetljenje dobija 50-ih god. XX v., a vodosnabdevanje je kombinovano (lokalni vodovodi i kopani bunari). Ima četvororazrednu OŠ, MK, dom kulture, spomen-ploču borcima palim u I i P svetskom paty, zdravstvenu ambulantu, otkupni (ratarski proizvodi i mleko) magacin poljoprivrednog dobra iz Salaša i dr.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Dubočane
       
O poreklu stanovništva: Klik ovde!
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
124 767 971 1 948 97.63 869 2 867 99.77 365 49 268 73.42 5

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
zbijeno zvezdast brdski 360 360-1137 3229 ratarsko-stočarsko

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Timočenji

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 318

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź