Kartica sela:
Krepoljin [100]

pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ

KREPOLJIN (2.04S st.), stočarsko-ratarsko (43,5% agrarnog st.) seosko naselje razbijenog tipa, sekundarni centar Homolja, na (240 m) dolinskim stranama Krepoljinske reke, desne pritoke Mlave, u severnom delu Krepoljinsko-krupajske kotline, s obe strane savremenog puta Žagubica-Petrovac- Požarevac, 22 km SZ od Žagubice. Površina atara iznosi 4.780 ha. Okosnice fizionomskog razvoja su dolina pomenutog vodotoka podnevačkog i put uporedničkog pravca prostiranja. Povezuje glavni deo naselja sa pet celina (Centar ili Čaršija, Vlaška mala, Miugricka mala, Jasenovac i Vlaško polje) i tri zaseoka u okruženju (Kaprarec, Ravnište i Vranj). Spada u stara naselja. Nastao je u blizini značajnih ostataka predslovenske naseljenosti - 10 km od današnjeg naselja, na (484 m) Homoljskim planinama, sedlu koje spaja Mali i Veliki Vranj, otkriveno je keltsko utvrđenje iz I v. sa nekropolom (nekoliko stotina pojedinačnih grobova pod humkama od kamena), gde je postojao metalurški centar (20- ak topioničarskih peći izgrađenih od kamena u kojima su Kelti topili rudu gvožđa) i površinski rudnik gvožđa (ruda eksploatisana u poslednjem stoleću stare ere). Po predanju, sadašnje naselje formirali su doseljenici sa Kosova - "Jelini", koji su najpre nastanili potes Lopušnja. Vlasi iz Almaša i Balta Verđe u Rumuniji, Negotinske krajine i Resave naseljavaju se kasnije. Na karti Eugena Savojskog (1723-1725) navodi se pod imenom Krepolling (Krepoljin) i Copusnica (Lopušnja). U XIX i početkom XX v. ima znatnu demografsku veličinu (1830. - 89 domova, a 1910. - 2.165 žitelja). Posle oslobođenja od Turaka ima ubrzan razvoj - podižu se mehane, zanatske, trgovinske radnje i dr. St. je pravoslavno (slavi Sv. Jovana Krstitelja, Sv. Stefana, Sv. Nikolu i dr.; seoska slava Spasovdan; vašari Sv. Vračeei, Velika Gospojina i Miholjdan), srpsko, vlaško i dr. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,4 (1961) do 1,2 (1991).

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Krepoljin
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
156 911 1137 629 501 44.06 2238 1196 1037 46.34 1542 1305 134 8.69 7

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
razbijeno 240 4780 stočarsko-ratarsko

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Homolje

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 223

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź