Kartica sela:
Bukovska Bukuoska [148]

(m. sg.) Bukoskĭan • (m. pl.) Bukoskĭeń ? • (f. sg.) Bukoskĭană • (f. pl.) Bukoskĭeańe ? •
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pră ń ś ź

BUKOVSKA (674 st.), stočarsko i voćarsko (56,2% agrarnog st.) seosko naselje razbijenog tipa, u južnom delu Zvižda, na dolinskim stranama Bukovske reke, leve pritoke Peka, i severnim padinama Homoljskih planina (940 m), u visinskoj zoni 220-470 m, 6 km južno od magistralnog puta i železničke pruge Beograd-Zaječar (5 km od puta Kučevo-Petrovac), 10 km južno od Kučeva. Površina atara iznosi 4.656 ha. Naziv sela je fitogeografskog porekla - po bukvi. Pominje se i pod nazivom Bukovo. Objedinjuje dve fizionomske celine (Bukovska selo i Bukovska reka) sa više zaselaka (Sat, Valja Mare, Topanaska, Đalu al Mare, Ponor i dr.). Nastala je srastanjem susednih sela Neresnice i Ceremošnje. U vreme turske okupacije (XV v.) bila je raseljena uglavnom u Banat, a početkom XVIII i tokom XIX v. meštani (povratnici) su je obnovili. Kao posebno naselje pominje se 1818. (1822. - 22, 1840. - 52, 1868. - 78 kuća itd.). St. je pravoslavno (slavi Sv. Nikolu, Sv. Jovana, Petkovicu, Malu Gospojinu i Sv. Aranđela), starosedelačko i doseljeno iz susedne Neresnice početkom XIX v., Timočke krajine i okoline Žagubice, a nacionalno se većinom izjašnjava kao srpsko i vlaško. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,4 (1961) do 1,3 (1991). Električno osvetljenje dobija 80-ih god. XX v., telefonske veze početkom 90-ih god. XX v., a vodosnabdevanje je individualno (uređeni izvori - 24,3% domaćinstava, sopstveni vodovod - 19,4% i dr.) i kolektivno (24,7%). Ima dve OŠ (počela sa radom pre 1912) - osmorazrednu i četvororazrednu, MK za dva naselja (B. i Ravnište) i dr. Proizvodnja sira, rakije i predmeta od bakra ima dugu tradiciju, a znatan deo meštana nalazi se na privremenom radu u inostranstvu.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Bukovska
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
65 401 621 4 607 97.75 900 148 752 83.56 1954 87 192 9.83 x

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Zvižd

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
x u rubrikama popisa iz 2011. godine o značava mesta u kojima je broj popisanih lica bio manji od 3 (Strategija, p. 19
Broj pogleda : 245

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź