Kartica sela:
Radujevac Răĭdăvăţ [035]

(m. sg.) Răĭdăvičan • (m. pl.) Răĭdăvičeń • (f. sg.) Răĭdăvičană • (f. pl.) Răĭdăvičeńe • Istočni Vlasi •
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pe đe ĭ z č ğ

RADUJEVAC (2.715 CT.), pogranično (ka Rumuniji) ratarsko (31,1% agrarnog st.) seosko naselje zbijenog tipa, na (40 m) desnoj obali Dunava, pored puteva ka Negotinu i Prahovu. 13 km SI od Negotina. Površina atara iznosi 2.698 ha. Naselje je nepravilnog okruglastog oblika. Objedinjuje dva "kraja": Gornji i Donji. U ataru su postojale "pivnice" (sezonsko naselje gde se prerađivalo grožđe i držalo vnno i rakija) Kapu - Đalu. Po predanju, pripada starim naseljima (osnovano početkom XVIII v. ili ranije). Preteču današnjeg sela čine 20-30 "burdela", kojih je bilo u skoro svim delovima atara. Ostaci ranije naseljenosti, po predanju, su značajni (stare zidine, lokaliteti Selište, Čajna i Radan na kojima su nekad bila naselja i sl.). Kroz istoriju ima različitu naseljenost (1530. - 22 kuće, 1586. - 16 kuća, 1736. - 80 kuća, 1846. - 252 kuće, 1866. - 335 kuća: 1921. - 503 doma i 2.879 žitelja itd.). St. je pravoslavno (slavi Petkovicu; Nikoljdan, Jovanjdan i dr.), a nacionalno se uglavnom izjašnjava kao srpsko, vlaško i rumunsko (starosedelačko i doseljeno iz Rumunije, Bugarske: drugih sela Negotinske krajine i Ključa i dr.). Antropogeografskim i etnološkim ispitivanjima svrstan je u vlaška sela. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0:7 (1961) do 1,2 (1991). Pravoslavna crkva posvećena Vaznesenju Gospodnjem izgrađena je 1910. god. Vodosnabdevanje je raznovrsno: sopstveni vodovodi (68% domaćinstava), kopani bunari (29,7%), javni vodovod (1,9%) i dr. Ima osmorazrednu OŠ (2000 2001. - 106 učenika), MZ i MK, zdravstvenu ambulantu, veterinarsku ambulantu i dr.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Radujevac
       
O poreklu stanovništva: Klik ovde!
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
270 1320 1801 107 1675 93 2694 365 2316 85.97 1211 848 230 18.99 10

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
zbijeno okruglast ravničarski 40 3 ratarstvo

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Krajina

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 311

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź