Kartica sela:
Veljkovo [040]

Istočni Vlasi •
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ

VELJKOVO (316 st.), ratarsko i vinogradarsko (45,3% agrarnog st.) seosko naselje zbijenog tipa, na (100- 120 m) levoj dolinskoj strani Timoka, desne pritoke Dunava, u istočnom podnožju Rogljevskog brda, pored železničke pruge Zaječar-Negotin, s obe strane puta ka Negotinu (preko Kobišnice). 15,5 km JI od Negotina. Površina atara iznosi 734 ha. Do kraja XIX v., kada dobija sadašnje geografsko ime, nosi naziv Bljuvanovac. Nepravilnog je okruglastog oblika sa izduženom stranom u meridijanskom pravcu. Obuhvata dva "kraja", Gornji i Donji. Ostaci starina su značajni i mnogobrojni, grad Četaće, groblje nepoznatog porekla i starosti i dr. Pominje se u tursko doba (1530. - 28 kuća i 1586. - 10 kuća). Preteču današnjeg sela čine pet "burdelja" - pastirskih naseobina, kojih je bilo krajem XVII i u HVIII v. na lokalitetu Kućača. Kroz istoriju beleži promenljivu naseljenost (1846. - 56 kuća. 1866. - 63 kuće, 1921. - 105 domova i 562 žitelja itd.). St. je pravoslavno (slavi Jovanjdan, Petkovicu, Nikoljdan i dr.; zavetina Spasovdan), a nacionalno se najvećim delom izjašnjava kao srpsko (starosedelačko, preseljeno iz "burdelja", i doseljeno pre i u XIX v. iz Timočke krajine, Bugarske, okolnih sela i dr.). Antropogeografskim i etnološkim ispitivanjima svrstano je u vlaška sela. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 1,2 (1961) do 2,9 (1991). Električno osvetljenje dobija krajem 50-ih god. XX v., a vodosnabdevanje je nndividualno (sopstveni vodovodi - 51,1% domaćinstava, kopani bunari - 42,4%) i kolektivno (6,5%). Ima četvororazrednu OŠ (počela saradom 1899; 2000 2001. - 3 učenika), MZ i MK, zadružni dom i dr.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Veljkovo
       
O poreklu stanovništva: Klik ovde!
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
60 301 379 0 369 97.36 526 61 464 88.21 121 75 8 6.61 -

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
zbijeno nepravilno-okruglast ravničarsko-brežuljkast 100 100-120 734 ratarstvo-vinogradar.

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Timočenji

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 266

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź