Kartica sela:
Klokočevac Klokośuouţ [085]

(m. sg.) Klokośinće • (m. pl.) Klokośinţ • (f. sg.) Klokośinţă • (f. pl.) Klokośinţă • Centralni Vlasi • Munćeni • Narečje: subbanatsko
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pi đi ĭ:ń ś ź

KLOKOČEVAC (880 st.), stočarsko (41,7% agrarnog st.) seosko naselje razbijenog tipa, na (100-420 m) dolinskim stranama (veći deo na desnoj) Porečke reke, desne pritoke Dunava, istočnim padnnama Liškovca i zapadnim padinama Velikog Grebena, s obe strane puta ka Dunavu i Kladovu, 32 km JII od Majdanpeka. Površina atara iznosi 5.993 ha. Po predanju, naziv je fitogeografskog porekla - od klokoča. Povezuje osam fiznonomskih delova, "kulmja" - vlaška reč sa značenjem kosa, vis, breg, padina i sl. (Zminje, Šćopul, Prislopa, Zeknja, Mare, 36ei, Kamenica i Kuratori). Formiran je na mestu sa ostacima starije naseljenosti (naselje bakarnog doba). Pominje se u XVI v. (1524. i 1526) kao nenaseljeno ("pusto"), 1783. kao naseljeno (14 domova) u jednom austrijskom izveštaju i 1893, kada ima 142 žitelja. St. je srpsko (slavi Petkovicu, Sv. Aranđela i Sv. Nikolu; seoska slava Đurđevdan; vašari 30. maj i 19. avgust), doseljeno u drugoj polovini XVIII v. iz Rabrova (Kučevo), Luke (Bor) i Berzaske u rumunskom Banatu. Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,3 (1961) do 1,3 (1991). Izgradnja pravoslavne crkve započeta je 1934. god. Električnu energiju dobija 1966, vodovod 1968, a telefonske veze 1984. god. Ima četvororazrednu OŠ, spomen-ploču sa imenima boraca palim u I svetskom ratu, spomen-česmu sa imenima boraca palim u NOR-u, dom kulture, MK, zdravstvenu ambulantu, poštu, asfaltnu bazu Preduzeća za puteve iz Zaječara i dr. Proslavlja se 7. septembar - Dan oslobođenja sela. Mlečni proizvodi i drva za ogrev imaju tržišni značaj, a plasiraju se na pijacama u Majdanpeku i Donjem Milanovcu.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Klokočevac
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
89 440 496 0 493 99.4 989 6 977 98.79 595 460 96 16.13 5

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
razbijeno brdsko-plan. 100 100-420 5993 stočarstvo

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Poreč

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 395

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź