Kartica sela:
Laznica Lazńiţa [096]

(m. sg.) Lazńiśan • (m. pl.) Lazńiśeń • (f. sg.) Lazńiśană • (f. pl.) Lazńiśeańe • Zapadni Vlasi • Ungurjani • Narečje: banatsko
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pră ń ś ź

LAZNICA (2.462 st.), stočarsko-ratarsko (53,5% agrarnog st.) seosko naselje zbijenog tipa, u podnožju JZ obronaka Homoljskih planina - Prislopa (614 m) i Čoka Kiriđaska (604 m), na (360-450 m) dolinskim stranama Kameničke reke, leve pritoke Mlave, s obe strane asfaltnog puta Žagubica-Majdanpek, 5 km severno od Žagubice. Površina atara iznosi 7.481 ha (K.O. Laznica Selo). Povezuje četiri celine sa rodovskim imenima (Žurkonji, Pančevonji, Furkonji i Šćeponji). Ubraja se u najstarija naselja Homolja. Pominje se 1467. kao naseljeno selo (7 kuća), posle Požarevačkog mira 1718. kao "pusto" i 1733. (33 doma), kao jedno od najvećih naselja u Homolju. U XIX i početkom XX v. ima znatnu demografsku veličinu (1830. - 139 domova, a 1910. - 3.944 žitelja). Ima indicija da je najpre nastala u srednjovekovno doba na mestu današnjeg samostalnog naselja Selište (do II svetskog rata deo L.). St. je pravoslavno (slavi Sv. Jovana Krstitelja, Malu Gospojinu, Sv. Nikolu i dr.; vašari 7. juli i 15. septembar), srpsko, vlaško, rumunsko i dr. Posle II svetskog rata, od 1953. ima negativan demografski razvoj (1953. - 3.818, 1961. - 3.749 žitelja itd.). Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,5 (1961) do 1,8 (1991). Pravoslavna crkva Sv. velikomučenika Georgija sazidana je 1939. (osvećena 1955), a parohijski dom osvećen je 1966. god. Vodosnabdevanje je kolektivno (79,7% domaćinstava) i individualno (sopstveni vodovodi - 11,1%, kopani bunari - 7,3% i dr.). Ima osmorazrednu OŠ "Jovan Šerbanović" (počela sa radom 1865), dom kulture, spomen-kuću Jovana Šerbanovića, narodnog heroja, MK, zdravstvenu ambulantu, poštu, zemljoradničku zadrugu, pilanu i dr. Do nedavno razvijeno stočarstvo, posebno ovčarstvo, u savremenom periodu postepeno gubi raniju primarnost.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Laznica
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
255 1518 2097 12 2066 98.52 574 0 574 100 1881 636 x 0.11 21

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
zbijeno 360-614 7481 stočarsko-ratarsko

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Homolje

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 254

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź