Kartica sela:
Jasikovo Ĭesîkova [094]

(m. sg.) Ĭesîkovĭan • (m. pl.) Ĭesîkovĭeń • (f. sg.) Ĭesîkovĭană • (f. pl.) Ĭesîkovĭeańe • Centralni Vlasi • Munćeni • Narečje: subbanatsko
pi/pe/pĭe/pră/pă đi/đe/ďe/dă klańe/klaĭe ău/zău śe/će/če/ťe ź/đ/ď/ğ
pi đi ń ś ź

JASIKOVO (822 st.), stočarsko (50,2% agrarnog st.), seosko naselje razbijenog tipa, na ušću Jagnjila u Veliki Pek i SI obroncima Homoljskih planina (940 m), u visinskom pojasu 400-920 m, 24 km južno od Majdanpeka. Površina atara iznosi 3.493 ha. Naziv je, po predanju, fitogeografskog porekla - od jasike. Deli se na 13 fizionomskih delova, "kulmja" - vlaška reč sa značenjem kosa, vis, breg, padina i sl. (Šoš, Lipuca, Lipa, Kraku allat, Čoka mori, Čoka ra, Jagnjilo, Fjaca, Pojenje, Čoka škopoluj, Čoka lazareva, Valja amare i Polom). Osnovano je na mestu sa tragovima starije naseljenosti (rimski radovi na ispiranju zlata kod ušća Lipe u Božinu reku). Na austrijskoj karti iz 1723. označeno je kao "pusto mesto". Obnovljeno je 1818. (15 kuća). Pominje se 1892. kada broji 178 poreskih glava (1921. - 799 žitelja). St. je pravoslavno (slavi Sv. Jovana, Sv. Alimpija, Sv. Nikolu i dr.; litije Đurđevdan; zavetina Sv. Ilija, vašari 10. maj. 25. juni, 9. avgust i 5. oktobar), srpsko i vlaško, doseljeno u vreme formiranja naselja (Krivelj i Bučje) i kasnije (Gornjane, Rudna Glava i dr.). Indeks demografskog starenja (is) kreće se u rasponu od 0,4 (1961) do 1,1 (1991). Električnu energiju dobija 1963, vodovod 1964, a telefonske veze 1971. god. Ima četvororazrednu OŠ (počela sa radom 1891), spomenik poginulim u I svetskom ratu (postavljen 1934), spomenik poginulim u II svetskom ratu (podignut 1955), spomenik desetorici Jasikovčana streljanih 25. juna 1944. zadružni dom, MK, zdravstvenu stanicu, veterinarsku ambulantu, poštu, Zemljoradničku zadrugu "Homoljac" (13 radnika) i dr.

• Izvor/Source: Geografska enciklopedija naselja Srbije / pod rukovodstvom Srboljuba Đ. Stamenkovića
Beograd : Geografski fakultet Univerziteta : Agena : Stručna knjiga, 2001, e.j. Jasikovo
       
O poreklu stanovništva: (U pripremi!)
S T A T I S T I K A
1850.1) (Vlasi) 1866.2) (Vlasi) 1921. (Rumuni)3) 2011. (Vlasi)
Kuća Duša Svega Srba Vlaha % Vl. Svega Srba Rumuna % Rum. Svega Srba Vlaha % Vlaha Rumuna
58 373 474 6 463 97.68 799 4 795 99.5 582 185 363 62.37 -

G E O G R A F I K A
Fizionomske karakteristike Nadmorska visina u m. Površina Tradicionalna
Tip Oblik Reljef Centar Visinski pojas ha privreda
razbijeno 400-920 3493 stočarstvo

GRAĐA U REČNIKU: Reči Narodna književnost Saradnici Kazivači Etnogr. oblast: Gornji Pek

LEGENDA: = vlaško = Vlasi i povlašeni Srbi = mešovito = romska mahala = bajaško (Romi)
1) Prvi popis u Srbiji u kome se beleže Vlasi kao posebna etnička kategorija sproveden je 1850. godine. Broj njihovih "kuća" i "duša" obradio je i objavio Jovan Gavrilović, vidi Гласник Друштва србске словесности, св. 4, Београд, 1852
2) Broj Vlaha na popisu iz 1866. obradio i objavio statističar Vladiomir Jakšić, u delu:  В. Якшич, О племенном составе населенiя в Княжестве сербском, Типографiя Майкова, С. Петербург, 1872
3) Od Berlinskog kongresa (1878. g.) do kraja II sv. rata, sve administracije Srbije, Kraljevine SHS i Jugoslavije, smatrale su Vlahe Rumunima, i tako su ih tretirale u svojim zvaničnim državnim popisima!
Broj pogleda : 301

aa
  
ăă
  
bb
  
țț
  
čč
  
ćć
  
dd
  
  
ğğ
  
đđ
  
ďď
  
ee
  
ff
  
gg
  
hh
  
ii
  
îî
  
ĭĭ
  
kk
  
ll
  
ļļ
  
mm
  
nn
  
ńń
  
oo
  
pp
  
rr
  
ss
  
șș
  
śś
  
tt
  
ťť
  
uu
  
vv
  
zz
  
žž
  
źź